Het is een 3-daagse festival die wordt gehouden in Antwerpen van 27 tot en met 29 juli. Het is een 18+ festival, maar mensen die in 1994 zijn geboren hebben geluk en mogen ook meegenieten van dit festival. Artiesten als David Guetta, Fatboy Slim, Calvin Harris, John Digweed, Alesso en N-Type zullen optreden dit jaar. Kaartverkoop start op 7 april, dus je hebt nog tijd om te sparen voor een ticket. De prijs van de kaartjes zullen begin februari bekend worden gemaakt.

Overigens ben ik nog nooit naar Tomorrowland geweest(waar een verandering in komt). maar van wat ik heb gehoord, wordt het een onvergetelijke festival. Een ding YOLO, dus maak er ook wat van!

Meer informatie is te vinden op http://www.facebook.com/tomorrowland.be.

In de woorden van Reflection Eternal; “We’re back again, you can like Rap again”.

Reflection Eternal
Dinsdag 17 augustus
Melkweg – Amsterdam
Deuren open 20.00 uur
Aanvang 21.00 uur
prijs € 25,00 + Lidmaatschap

Hier zijn wat foto’s van het concert + video

Erykah Badu treedt dinsdag 13 juli op in de Heineken Music Hall te Amsterdam. Kaarten zijn vanaf zaterdag 8 mei verkrijgbaar via Ticket Service en alle bekende voorverkoopadressen.

ERYKAH BADU & LIVE BAND
Dinsdag 13 juli
Heineken Music Hall – Amsterdam
Deuren open: 19.00 uur
Aanvang: 20.30 uur
Prijs: € 39,50
Prijs VIP kaarten: € 75,00

KAARTVERKOOP START VANAF 29 MEI 2010 EN ZIJN TE KOOP BIJ ALLE BEKENDE VVK ADRESSEN EN TICKET SERVICES
WU TANG CLAN

Zondag 25 juli 2010
Paradiso-Amsterdam
Deuren open: 19.30 uur
Aanvang: 21.00 uur
Prijs: 37,50 exclusief lidmaatschap

Drake heeft zijn ‘Far Away From Home’ tour gecanceld, vanwege de operatie die zijn moeder binnenkort zal ondergaan. In Drakes statement werd niet bekend gemaakt wat voor operatie zijn moeder moet ondergaan.

“Mijn moeder moet eerder dan verwacht geopereerd worden,” vertelt Drake in een statement. “Hierdoor heb ik de moeilijke beslissing moeten nemen om mijn Europese tour te cancelen. Ik wil haar steunen tijdens haar genezing, net zoals zij mij altijd heeft gesteund.

“Ik kan mijn Europese fans niet genoeg bedanken. Binnenkort zal ik bij jullie op komen treden. Ik hoop dat mijn families privacy gerespecteerd wordt tijdens deze moeilijke tijd.”

Mensen met een kaartje voor Drakes concerten worden aanbevolen om hun kaartje te houden. De nieuwe data zullen snel bekend worden gemaakt.

Dit zijn de concerten die zijn uitgesteld:

Hove Festival (2 juli)
Roskilde Festival (3 juli)
London Wireless Festival (4 juli)
Paris La Cigale (5 juli)
Amsterdam Paradiso (7 juli)
Les Ardentes Festival (8 juli)
Oxegen Festival (9 juli)
T In The Park (10 juli)
London O2 Shepherds Bush Empire (12 juli, 13 juli)

Stop even met doorklikken en drop hier je aandacht als je zin hebt in o.a. Winne, Eva Simons, Caro Emerald, Ryan Shaw, Jörgen Raymann, Opposites, Dennis Edwards & The Temptations, Pam Feather, Imran Khan, Soul of ZO Town en op zoek bent naar het ritme van succes!

Waarom?
Omdat je van deze avond moet horen, it could be very interesting fo’ya!

Wat is het voor een evenement?
‘’Een spectaculaire avond met als focus bewustwording en empowerment m.b.v. comedy, veel live muziek van nationale en internationale topartiesten, spectaculaire acts, aanbod van stageplaatsen/banen en nog veel meer. Dat is Hi5′s Rhythm for Success. Het jaarlijks evenement in de Heineken Music Hall te Amsterdam die je niet wilt missen! “Inspirerend, prikkelend en verbindend”. Zo luidden enkele van de reacties op onze eerdere evenementen in de HMH.’’
- Hi5

Oftewel..
Optredens en mini-concerten
O.a. Winne, Pam Feather, Caro Emerald, Opposites en Eva Simons, Dennis Edwards & The Temptations, Ryan Shaw, Imran Khan en Soul of ZO Town (de laatstgenoemde staat in het voorprogramma).
Banen en stageplaatsen
O.a. Randstad, UWV, DWI Amsterdam, Agis, Rabobank, etc. Daarnaast staat er een Hi5-vacaturewand met tientallen losse vacatures.
Host
Jörgen Raymann
Special Live Set by:
DJ Gregor Salto (o.a. your friend, messe messe)

En dat alles op vrijdag 21 Mei in de Heineken Music Hall @ Amsterdam.

Zie je nou wel dat ik gelijk had? Wees me maar dankbaar voor het feit dat ik je gewaarschuwd heb om niet door te klikken.

Wil je niets missen en op tijd zijn voor het programma?
Houd je dan aan onderstaande tijden.
Deuren open: 18.30
Voorprogramma: 19.00 (Soul of ZO Town)
Showtime: 20.00 (sharp i.v.m. Tv-opname)

Zonder tickets kom je natuurlijk niet binnen, dus die bestel je hier.
Hi5-leden slechts € 10,00.
Regulier € 25,00
VIP € 150,00 (drinks & business seat included)

Mede mogelijk gemaakt door DutchVersity.

Voor meer informatie, check www.hi5.nl.
De site is buiten het evenement om ook een aanrader om te checken!

See you there!

Zaterdag 29 mei 2010 Heineken Music Hall te Amsterdam
Vvk: € 35,-
Vip: € 75,-
Deur open: 19.30 uur 

Wie zou verwacht hebben dat dit duo bij elkaar opgeteld 80 jaar was als je zo’n performance hebt gezien? Ik niet. Je moet er natuurlijk wel bij bedenken dat ze uit ‘de gouden eeuw van hiphop’ komen en zelfs hebben gewerkt aan de comeback van Run DMC. Ze zijn grote namen in de Amerikaanse underground hiphopscene, maar zijn nooit echt in de hiphop mainstream beland, terwijl ze andere artiesten wel hebben geholpen om hun namen groot te krijgen. Daarom waren er ook voornamelijk underground hiphopfans aanwezig in de Bitterzoet, de mensen die de classic sound waarderen en weten wat voor een grote artiesten er tegenover hen staan.

Allereerst was er natuurlijk een voorprogramma. Dit keer werd het verzorgd door Tastic, een jonge MC uit Alphen aan de Rijn. Bij de kwartfinales van de Grote Prijs van Nederland betrad hij als vervanger van de weggevallen Geintje het podium(hij had hiervoor maar één keer opgetreden) en blies de zaal omver. Jurylid Guno Oosterling: “In je eentje het podium op z’n kop zetten, dat kunnen er maar weinig. Maar Tastic deed het in Plein 79.” Tastic werd derde. Hij was ook winnaar van de EY! Contest ’09. Op de Rode Terreur Mixtape van Puna heeft hij ook zijn deel geërfd, het nummer Schijt. Check hier het interview dat hij had met Rotjoch.

Dat hij het publiek zo goed mee kreeg in Plein 79, dat zal best. In de Bitterzoet lukte het niet zo. De crowd had er niet zo’n zin in, net zoals de vorige keren bij de voorprogramma’s in de Bitterzoet. Het lijkt niet zo goed te werken, die voorprogramma’s daar. Misschien ligt het aan de combinatie van het voorprogramma en de hoofdact. Het zou wat beter gaan als de voorprogramma’s wat meer afgestemd worden op de hoofdact, door bijvoorbeeld  Engelstalige hiphopartiesten afkomstig uit Nederland neer te planten op dat podium als er een Engelstalige hoofdact op het programma staat.

Tastic probeerde een paar keer om iedereen dichter bij het podium te krijgen, maar het wilde niet echt lukken. Hoogstens een meter. Dit stond de woorden over het optreden in Plein 79 niet zoveel kracht bij. Deze ‘man met schijt’ kwam sterk op, vol energie, maar het publiek nam de energie niet echt over. Toch bleef hij zijn best doen en probeerde alles om het publiek mee te krijgen. Dat is nou doorzettingsvermogen! Veel lines zijn hard, maar de vocalen op de beat waren een beetje aan de hinderlijke kant. Aan het begin van het optreden keken er verschillende mensen om, om te kijken of de andere stem die ze hoorden in de muziek soms van de DJ kwam. Maar de DJ zei niks.

De beats werden steeds harder naarmate het optreden vorderde. Deze beats zijn afkomstig van Lie Manatik en Thyza.

Aan de zijkant van het podium stond een grijsgeveste jongen met een cap op, die elke tekst van Tastic mee rapte. Was het soms een fan? Nee, het was Donqui, die op het gegeven moment het podium op liep en de jongen uit Alphen aan de Rijn een handje mee hielp en zijn featuring deed. Met z’n tweeën hypten ze het publiek net iets meer op en deden de gegadigden net iets meer hun best om hun hoofden op en neer te bewegen. Na Zoek Het In De Sporen wisselde Donqui met J.A.E. de Hofmeester, die ook even wat mee rapte. Het publiek kwam nog iets meer naar voren. Ik moet de boys wel nageven dat ‘’laat jullie horen man, Pete Rock en C.L. Smooth kijken nu een beetje mee om te kijken of jullie live zijn’’ wel een goede manier was om het publiek mee te krijgen. Het hielp!

Het voorprogramma was eigenlijk iets te vroeg afgelopen, waardoor MC Complex mooi even de tijd had om twee van zijn eigen nummers te laten horen. Het was een goeie tijdsopvulling, maar was het nou echt nodig om zichzelf ook nog even te promoten?

Na de woorden van Complex bouncete The Soul Broter #1 rustig het podium op en nam zijn plaats achter de draaitafel. Wat ik zo heerlijk vind aan deze man is dat hij nog zo down to earth is. Maar waar bleef C.L.? Die moest eerst nog geïntroduceerd worden, dus dat deed Pete natuurlijk graag. Hij begon met een harde beat, zette ‘m daarna weer stop om C.L. met een wat meer laidback beat te introduceren. Wat we hadden verwacht, is dat meneer Glad met een knallende track het podium zou betreden, maar Pete Rock koos voor het rustige In The House’. Natuurlijk, ze zijn in het huis. De tekst klopte,maar de beat was niet echt een harde binnenkomer, terwijl Pete het publiek wel opzweepte om C.L. aan te moedigen. Ook al kwam de beat niet hard, mister Smooth deed dat wel. Hij kwam heel statig het podium oplopen met een swag van hier tot aan Mount Vernon. Aan de manier hoe hij daar stond in zijn trainingsbroek en naar het publiek keek kon je al zien dat het een grote bekendheid is(voor de underground hiphopfans, mensen die naar T-Pain luisteren zullen waarschijnlijk niet eens weten dat deze man op aarde rondloopt).

Hij begroette het publiek met de eerste lines van In The House en na een klein stukje lieten ze zich begroeten en bejuichen. Daarna gingen ze verder met de track en als de crowd klaar was (”Are you ready?”), volgde The Main Ingredient. De nummers volgen elkaar in rap tempo op, maar tussen de nummers zat uiteraard wel entertainment, het publiek dingen laten roepen, je kent het wel. Dat verwacht je natuurlijk ook van ze. Zo liet Pete weten dat hij graag wil dat iedereen geld maakt (‘’Say makemoneymoney, makemoneymoneymoney!”)en om te weten te komen of iedereen het naar hun zin had, vroegen ze dat gewoon(logisch, logisch!). Ze wilden natuurlijk ook wel een beetje aangespoord worden(”Say Go C.L., go C.L., go! Go Pete Rock, go Pete Rock, go!”). Deze mannen hoeven niet zoveel te doen om het publiek te entertainen, ze hoeven alleen maar hun grootste smashers te doen en de fans zijn al blij.

De oldskool jazzsounds en rustige drums vulden de zaal en de fans hoorden wat ze wilden horen. Het leuke van zulke ‘oude’ muziek is dat iedereen de tracks kent en dat het niet zo is als bij ‘jonge’ artiesten, dat niet iedereen alle tracks kent. Dus je kunt je voorstellen dat iedereen goed uit zijn of haar dakje gaat omdat de tracks voorbij komen die zij al een paar jaar op hun mp3-speler (of i-Pod of al die andere gadgets waar je tegenwoordig allemaal muziek op kunt zetten) hebben staan.  Zo kwamen de grootste classics It’s A Love Thing, Lots Of Lovin, Searchin’, Straighten It Out en They Reminisce Over You (T.R.O.Y.) voorbij die iedereen gek maakte. Het gevaarlijke van een show vol tracks die iedereen van binnen en van buiten kent is dat het wel een beetje voorspelbaar kan worden. Toen er werd gevraagd of het publiek nog verzoeken had en er overduidelijk om T.R.O.Y. werd geroepen, leek het alsof ze deden het niet gehoord te hebben. Dat was duidelijk: die wilden ze dus voor het einde bewaren.

Wat niet voorspelbaar was, was het moment dat C.L. zijn tekst vergat. Gelukkig nam Pete het snel over, waardoor het minder opviel en bijna leek alsof het zo hoorde te zijn. Ondertussen bleef meneer Steen gewoon doordraaien, terwijl het aan het rappen was. Pow!

Ook niet verwacht: een compilatie van alle nummers die de mannen hebben geproduceerd. Er werden steeds kleine stukjes van deze nummers gedraaid, maar het nummer Down With The King van RUN DMC werd helemaal gedaan. Aan nummer hebben zij meegewerkt en hiermee was de comeback van RUN DMC een statement.

Na ongeveer drie kwartier kwam het optreden toch tot z’n einde, met zoals we al voorspelden, They Reminisce Over You als afknaller. Dit nummer is opgedragen aan een overleden goede vriend van het duo. Zijn naam was  Troy en hij kwam uit Heavy D & The Boys, dat laatste klinkt je misschien wel bekend in de oren als je aan Now That We’ve Got Love(What Are We Gonna Do With It) denkt. Na een luid applaus en ge-WOOOO! ging ‘See El’ ging er al vandoor, terwijl ‘Piet’ zijn spullen nog een beetje aan het opruimen was. Ondertussen probeerde MC Complex te zorgen voor een encore, maar dat lukte hem niet. Wel zette Pete nog een plaatje aan terwijl hij aan het opruimen was en nam nog even de tijd voor fans, terwijl C.L. zich backstage waarschijnlijk al had volgegoten met een liter water. Wij waren volgegoten met oldskool, jazzy tonen en strakke lines en Red Label. Met een goed gevoel zaten we even later in de trein. Wij hadden deze hiphoplegendes live gezien!

Report by Angela P / Photos by Chris Anthony

Op zaterdag 3 april 2010 presenteren 1st Priority en Bitterzoet een optreden van hiphoplegendes Pete Rock & C.L. Smooth. Pete en Smooth, beiden afkomstig uit Mount Vernon New York, hebben een grote impact gehad op de hiphop scene in de 90s. Het belooft een energieke show met veel van hun oude hits te worden.

Hun debuut in de rapwereld was in 1991 met hun EP, All Souled Out. Het verkocht redelijk maar goed genoeg om ervoor te zorgen dat de mannen in 1992 van Elektra Records hun LP Mecca and the Soul Brother LP mochten opnemen en uitbrengen.

Als producer prefereerde DJ Pete Rock (Peter Phillips) obscure soul en jazz muziek als samples voor zijn muziek. Hierbij zitten vaak samples met blazers. Lead zanger CL Smooth (Corey Penn) heeft de neiging om filosofische teksten te schrijven. Hun grootste hit was “They Reminisce Over You (T.R.O.Y.)”, een tribute dat ze schreven voor hun vriend Troy “Trouble T-Roy” Dixon, lid van Heavy D & The Boyz, die in 1990 overleed.

In 1994 The Main Ingredient uit en stonden ze op verschillende albums, mixtapes en soundtracks. Ze werkten o.a. samen met Public Enemy, EPMD, Heavy D en Johnny Gill. Tevens hebben ze in 1993 de comeback single ‘Down with the King’ van Run-DMC geproduceerd.

PETE ROCK & C.L. SMOOTH CONCERT
ZATERDAG 03 APRIL 2010
BITTERZOET – AMSTERDAM
DEUREN OPEN: 20.00
AANVANG: 21.00
ENTREE: 25,- EURO

KAARTEN ZIJN VERKRIJGBAAR VIA DE BITTERZOET WEBSITE EN ALLE PRIMERA VVK ADRESSEN.

Voor meer informatie: www.bitterzoet.com | www.roqmusicgroup.com l www.1stpriority.nl

http://dynamo-eindhoven.nl/tickets

of Boxoffice Dynamo:
Ma-vrij 9.00-20.00 uur
Zat. 13.00-18.00 uur
Tijdens concerten en feesten
En verkrijgbaar in alle Primerazaken.

Heb je nog nooit van Fresku gehoord, check dan deze video’s.

Angie Stone’s muziek is tijdloos. Dat was te zien aan het publiek: jong, maar ook ouder publiek had zich in de Melkweg in Amsterdam verzameld. Van zo’n bekende artiest zou men verwachten dat de Heineken Music Hall wel vol te krijgen valt, maar dit was helaas niet gelukt, waardoor het concert van donderdag 11 Maart verzet moest worden naar dinsdag 16 Maart in de wat kleinere Melkweg. Dwele en Sabrina Starke stonden donderdags in het voorprogramma, maar konden niet mee naar de dinsdag. Degenen die een kaartje hadden voor het concert van Angie Stone, konden daarmee naar het voorprogramma-zonder-hoofdact van Dwele en zijn band. Door deze verplaatsing waren veel mensen niet in staat om allebei de artiesten te bezoeken en werden dus veel mensen teleurgesteld. Dan moest het optreden maar zo goed zijn dat de teleurstelling kon worden vergeten!

Voordat het concert begon, turnde DJ Turne the people on. Met (Neo) Soul-, Hiphop-, en R&B-muziek warmde hij het publiek vast op. Muziek die paste bij de sfeer van mevrouw Stone. Rond 9 uur kwam de band het podium oplopen en introduceerde Angie Stone met hun mooie geluidjes. Met een zwarte glimmende outfit en haar haren in een modern kapsel (de ene kant héél erg kort, de andere kant een stukje langer en gekruld) stond ze daar, the Queen of Soul. Met een stralende lach keek ze naar haar fans, klaar om een knallend optreden weg te geven. De band zette de eerste tonen van I Wanna Thank You in, Angie pakte de microfoon en the show got started good!

In het begin van de show was er nog niet echt sprake van goeie interactie met het publiek, alsof ze even alleen op de muziek gefocused was. Na I Wanna Thank You (zonder Snoop Dogg helaas, maar het klonk alsnog goed) kwamen Everyday, Easier Said Than Done en Pissed Off. Na deze nummers vroeg ze of iedereen een beetje een goede avond had en hield ze nog even een praatje.
Daarna bedankte ze iedereen voor het komen, draaide ze zich om en het optreden was afgelopen.

Just kidding.
Ze ging verder met nummers die voornamelijk van haar eerste en tweede album af komen, zoals Bone 2 Pic, Green Grass Vapors, Life Story, No More Rain en Brotha. Het nummer Wish I Didn’t Miss You werd wel op een heel bijzondere manier gedaan, ze nam ons namelijk mee op vakantie. Vakantie? Ja, daar waren we allemaal wel aan toe!
Ze nam ons allereerst mee naar Jamaica, waarbij het nummer een reggaestijl kreeg. Daarna nam ze ons mee naar Puerto Rico, waar er natuurlijk de salsa wordt gedanst, dus het nummer kreeg een salsaflavour. Nu ga ik een spelletje met je spelen, je mag namelijk zelf bedenken welk land of welke stad er bij de volgende muziekstijlen hoort die werden gespeeld: Rock ’n Roll, Jazz en Soul. Ik kan alleen niet checken of je het allemaal goed hebt geraden, sorry.

Van het derde album speelde ze de nummers Karma, Stay With You (wat eigenlijk een duet is met Anthony Hamilton) en Lovers Ghetto.
Van haar laatste album, Unexpected (2009), waar wat meer commerciële invloeden te horen zijn, doet ze de nummers I Ain’t Hearin’ U, That Kinda Love, You’re Gonna Get It en Maybe. Dit laatste nummer was een van de hoogtepunten van de avond. Het ging vooraf aan een introductie, waar ze het publiek vroeg wie er verliefd waren, verloofd, getrouwd, samenwonend.. Hoe lang al en wie er zekerheid wilden. Dat is waar het nummer over gaat, onzekerheid in een relatie. Deze live versie pakte goed uit , er werd geïmproviseerd, het publiek werd aangespoord om ook lekker mee te blèren en de sfeer zat er goed in.

Wat ik altijd belangrijk vind bij een optreden, is dat er ook aandacht wordt gegeven aan de band. Daar was hier zeker sprake van! Tot twee keer toe kregen de bandleden de kans om zich van hun beste kant te tonen in de door Angie gegeven solo’s. In de eerste ronde deden de zangeressen nog niet mee. In de tweede ronde zongen Keisha Jackson, de dochter van soulzangeres Millie Jackson, en Tiara Purifoy, finaliste van American Idol, hun solo. En daar kregen we kippenvel van. Mevrouw Stone had bandleden bij zich waar je U tegen moet zeggen, to all of them!

De opbouw van de sfeer en de hoogtepunten was goed, al had er in het begin wat meer interactie bij mogen kijken. Er was ook veel sprake van improvisatie, niet alleen vanuit de band, maar ook vanuit het achterste puntje van de stembanden van Angie Stone. De zangeres leek ietwat vermoeid, maar toch heeft ze een goeie show neergezet en er was te zien dat ze er zelf ook flink van genoot.

Aan het eind van het optreden bedankte Angie nog een keer haar fans, maakte een korte uithaal, zwaaide en verdween vervolgens achter de coulissen. De band bleef doorspelen en de zangeressen bleven zingen. Het publiek stond te wachten op een encore, die niet kwam. Helaas. Haar bandleden hebben het optreden afgesloten met een improvatiespel en toen was het optreden toch echt ten einde.

Eindelijk hadden we een optreden dat langer duurde dan 3 kwartier!
The Queen of Soul zong 2 uur lang de longen uit haar lijf, zonder zelfs maar één slokje water te drinken, waarvan er een stuk of 20 flesjes op het podium stonden. Zonde.

Met dank aan ROQ Music Group en 1st Priority.
Verslag: Angela Poll / Foto’s: Chris Anthony